Τι γίνεται όταν η ψυχή είναι λαβωμένη, πικραμένη, σκοτεινιασμένη και δεν μπορεί να πάρει τη μορφή της Άνοιξης; Σε τραβάει προς την άβυσσο, σε αλλοιώνει, ξυπνάει το θηρίο μέσασου και πλέκει γύρω σου τη φωτιά. Έτσι και ο Μίνωας πνιγόταν καθημερινά από τα έντονα συναισθήματά του για την Μπιάνκα σε μια φουρτουνιασμένη θάλασσα, μέχρι που ο ίδιος μεταμορφώθηκε σε πελώριο κύμα και την έπνιξε. Εκείνη εύθραστη, διάφανη και σημαντική παρόλη της την αγάπη της για εκείνον θα τον αφήσει. Θα φύγει και θα τον ξεκόψει από την καρδιά της γιατί τραβάνε έναν δρόμο που είναι αδιάβατος. 
Θα χαθεί, θα κρυφτεί μα σαν πέφτει η νύχτα θα είναι πάντα εκεί, στο μυαλό του σαν τιμωρία. 
Εκείνος δε θα την ξεχάσει ποτέ, θα πληρώνει το τίμημα της πράξης του κάθε μέρα και για πάντα. Μέχρι να μπουν προς το τέλος της ζωής του 4 γυναίκες, αλλιώτικες η μια από την άλλη όμως με κοινό παρελθόν. 
4 φιγούρες που θα του δώσουν πνοή όταν την χρειάζεται ποιο πολύ από ποτέ. 4 μυστήριες διαδρομές θα οδηγήσουν την ψυχή του σε απρόσμενα μονοπάτια που ούτε ο ίδιος γνωρίζει αν μπορεί να τα περπατήσει, κάνει όμως μια ευχή έστω ένα από αυτά να τον οδηγήσουν πίσω σε αυτήν.